Umudun Üç Kalemi: Ahmed Arif, Nazım Hikmet, Orhan Kemal

Halkımızın umut mürekkebi olan üç edebi sanatçımızı buruk bir Haziran ayında yitirdik. Korkmazgil’in ‘‘Haziran’da Ölmek Zor’’ dediği yerdeyiz. Bu üç büyük çınarın hayatlarında ve sanatında ortak izler beliriyor bizler için. Kalemlerini emekçinin mürekkebine batırarak eserlerini halkın kurtuluşuna, Anadolu insanına, emeğine ve işçi sınıfına adadılar. İşte bu yüzden aradan geçen bunca yıla rağmen kendileri de eserleri de halkımızın hafızasında hala dipdiri. Çünkü onlar için sanat, insanı ve dünyayı değiştirme mücadelesi demekti. Onlar, ezilen halkın mücadelesinin edebiyatımızdaki yansısı olarak sömürüsüz, eşit, özgür bir düzen için mücadele ettiler.

Mücadele hayatları gericiliğe, faşizme, memleketi parsel parsel satıp emperyalizme teslim etmeye çalışanlara, vurguncu ve iş birlikçilere karşı aydınlığı ve umudu yaymaya çalışarak geçti. Bu yüzden her zaman egemenlerin odağında oldular, defalarca sürgüne veya hapishanelere gönderildiler. Tüm bu zor koşullara ve işkencelere rağmen direndiler. Ezilenler için, işçi sınıfı için mücadele etmekten bir an olsun vazgeçmediler. Özgür ve eşit bir dünya mücadelesini yalnızca satırlara değil aynı zamanda halkın yüreğine taşıdılar.

Bugün de vurguncu, gerici ve emperyalist emeller güden istibdada karşı mücadelemizde bu üç çınarın mücadelesi, kaleme aldıkları ve haykırışları yolumuza meşale olmaya devam ediyor. Selam olsun direnişini ömrüne ve kalemine taşıyanlara. Selam olsun güzel günlerin geleceğine inananlara!

Hasret ve saygıyla anarak şairlerimizin mücadele meşalesini ellerimizde taşıyoruz.